WHO zawiodła podczas pandemii
WHO zawiodła podczas pandemii
Dr Jay Bhattacharya, obecny dyrektor NIH: „WHO manipulowała nauką, aby promować swoją propagandę podczas pandemii”.
W wywiadzie udzielonym dla L’Impertinent, Jay Bhattacharya bezpośrednio zakwestionował sposób postępowania WHO w kryzysie związanym z Covid: „Uważam, że WHO zawiodła podczas pandemii i moim zdaniem musi się zreformować, jeśli chce odzyskać zaufanie świata. Nie widziałem żadnych oznak, aby WHO przyznała się do błędów w zarządzaniu pandemią. Zalecała lockdown dla krajów rozwijających się (…). I o ile mi wiadomo, nie podjęła żadnych wysiłków, aby zastanowić się nad swoimi błędami w zarządzaniu pandemią. W tej chwili ta instytucja nie zasługuje na zaufanie światowej opinii publicznej. Jej zadaniem jest ochrona całej światowej populacji, a nie tylko niewielkiej grupy bardzo zamożnych ludzi mieszkających w bardzo bogatych krajach. Nie zastosowała się do zaleceń naukowych podczas pandemii. Po tym, jak w październiku 2020 r. sporządziliśmy Deklarację z Great Barrington, WHO zmieniła definicję odporności zbiorowej, wykluczając z niej, w przypadku zakażeń, odporność nabytą. Manipulowała nauką, aby promować swoją propagandę podczas pandemii i nie wywiązała się ze swojego obowiązku ochrony ludności świata, zwłaszcza osób znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji”.
Wywiad musiał wywołać poruszenie w siedzibie WHO, bo z redakcją skontaktował się szef komunikacji WHO, z sugestią opublikowania sprostowania do rzekomo fałszywych informacji, twierdząc, że WHO reprezentuje naukę i interesy najsłabszych, nigdy nie zalecała lockdownu, nie zmieniała stanowiska WHO w sprawie odporności zbiorowej, że nieprawda jest twierdzenie, że zaufanie społeczeństwa do WHO zostało nadwyrężone, a poza tym to WHO przyznała się do błędów i zainicjowała reformy.
W 2017 r. WHO uruchomiła „plan transformacji”. Inicjatywa miała na celu modernizację organizacji w celu zwiększenia jej skuteczności, przejrzystości i wpływu. Ze względu na to, że jedną z głównych krytycznych uwag kierowanych pod adresem WHO była kwestia przejrzystości finansowania organizacji, ogłosiła ona stworzenie Fundacji WHO, której celem miało być „wykorzystanie prywatnych środków finansowych i rozwijanie dynamicznych partnerstw w celu realizacji misji WHO”.
Dla krytyków dotychczasowej pozycji Fundacji Billa i Melindy Gatesów jako jednego z głównych darczyńców organizacji, lista darczyńców nowej instytucji nie jest uspokajająca. Znajdują się na niej takie firmy jak Pfizer, Merck, Sanofi, Nestlé i – oczywiście – Fundacja Billa i Melindy Gatesów, ale dużą liczbę stanowią darczyńcy, którzy „pragną pozostać anonimowi”. Według artykułu Associated Press prawie 40% funduszy zebranych przez Fundację WHO w ciągu pierwszych dwóch lat pochodziło z anonimowych źródeł, co utrudnia identyfikację potencjalnych konfliktów interesów.
Aby ocenić sposób postępowania w kryzysie związanym z Covid, WHO powołała niezależny panel ekspertów pod przewodnictwem byłej prezydent Liberii i byłej premier Nowej Zelandii. Raport opublikowany w 2021 r. wskazał, wśród sugestii dotyczących poprawy reakcji WHO w przyszłości, potrzebę przyjęcia nowej umowy międzynarodowej, powszechnie krytykowanego traktat pandemicznego.
Porozumienie Pandemiczne (Pandemic Agreement), zostało formalnie przyjęte 20 maja 2025 roku podczas 78. Światowego Zgromadzenia Zdrowia (WHA78) w Genewie. Decyzja została podjęta konsensusem przez państwa członkowskie WHO, przy czym 124 państwa poparły dokument, 11 (w tym Polska, Włochy i Słowacja) wstrzymało się od głosu, a żadne nie wyraziło sprzeciwu. Porozumienie to jest prawnie wiążące, ale nie weszło jeszcze w życie, ponieważ wymaga ratyfikacji przez poszczególne państwa. Proces ratyfikacji ma rozpocząć się po zakończeniu negocjacji dotyczących kilku nierozwiązanych kwestii, takich jak system dostępu do patogenów i podziału korzyści (PABS). Oczekuje się, że negocjacje te zakończą się w ciągu roku, a traktat wejdzie w życie po uzyskaniu 60 ratyfikacji. Traktat Pandemiczny wraz z przyjętymi wcześniej poprawkami do Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych dają WHO większą władzę i zapewniają pozyskanie olbrzymich środków finansowych.
Traktat jest próbą wprowadzenie nowej międzynarodowej umowy handlowej, która daje WHO monopol na gromadzenie nowych patogenów, zbieranych przez państwa członkowskie i przekazywanych nieodpłatnie do laboratoriów WHO, której szef decydować będzie o ich potencjale pandemicznym. Traktat, łącznie z IHR, tworzy model nieuchronnie powtarzających się „sytuacji kryzysowych związanych z pandemią”: publiczne pieniądze stworzą mechanizmy finansowe, których celem będzie szukanie patogenów i ich wariantów, celem przekazania ich do laboratoriów WHO, co pozwoli na ogłaszanie stanów zagrożenia pandemicznego, wprowadzanie restrykcji związanych z zagrożeniem (lockdowny, nakazy maseczkowe itd.) oraz zalecanie obowiązkowych, masowych szczepień preparatami przygotowanymi przez firmy farmaceutyczne przez 100 dni, aż do znalezienia nowego patogenu i powtórzenia cyklu. Układ ten zapewni olbrzymie zyski dla korporacji i inwestorów Big Pharmy, stan ciągłego zagrożenia da nadzwyczajne uprawnienia dla rządów, które ochoczo pozbawią nas kolejnych praw i wolności obywatelskich, dla większego dobra ogółu.
W czasie trwania pandemii COVID-19, WHO dowiodła swojej niekompetencji. Odstąpiła od stosowania bezpiecznych i sprawdzonych leków – protokoły leczenia proponowane przez wielu lekarzy z użyciem istniejących leków retargetowanych (iwermektyna, hydroksychlorochina) były określane przez WHO jako niedopuszczalne terapie eksperymentalne, zaś szczepienie eksperymentalnym preparatem mRNA, który nigdy wcześniej nie był użyty u ludzi, stało się globalnym schematem leczenia. WHO zlekceważyła dowody pochodzące z krajów o niskich, średnich i wysokich dochodach. Kraje o najniższych dochodach zanotowały 44,9 tys. zgonów przypisywanych Covid-19, podczas gdy kraje o średnim i wysokim dochodzie to łącznie prawi 6 milionów zgonów. WHO zignorowała także ogromną liczbę działań niepożądanych w swojej własnej bazie danych i nie wydała ostrzeżeń dotyczących szczepionek genowych.
Prawie wszystkie choroby, na które cierpią ludzie w najbiedniejszych krajach świata, mają swoje źródło w warunkach społecznych, ekonomicznych i środowiskowych. Złe warunki życia ludzi pozostają, praktycznie brak struktury opieki zdrowotnej powoduje, że ludzie umierają z głodu, ale na szczęście są szczepieni. Dla WHO szczepionki są na pierwszym miejscu – to, między innymi, zasługa Fundacji Gatesów, która przeznacza ponad połowę swoich funduszy na walkę z polio, wpływając w ten sposób na priorytety WHO, które skupia się na zapewnieniu leków i szczepionek, podczas gdy każdego dnia z powodu braku wody pitnej umiera 2000 dzieci.
Źródło:
https://mariuszjagora.substack.com/p/who-zawioda-podczas-pandemii
https://www.limpertinentmedia.com/post/when-who-points-out-errors-in-a-l-impertinent-article