Europejski program szczepień na rok 2030 (EIA2030) to wizja i strategia opracowana przez państwa członkowskie w celu osiągnięcia pełnych korzyści ze szczepień w regionie europejskim WHO w ciągu następnej dekady. EIA2030 opiera się na sukcesach i doświadczeniach zdobytych podczas wdrażania europejskiego planu działania w zakresie szczepień na lata 2015–2020. Uwzględnia również doświadczenia i najlepsze praktyki zdobyte podczas reagowania na pandemię COVID-19 i wdrażania szczepionek przeciwko COVID-19, które podkreśliły potrzebę wzmocnienia polityki, świadczenia i praktyk w zakresie usług zdrowotnych, od szczebla lokalnego do krajowego. Poprzez wzmocnienie systemów szczepień EIA2030 przyczyni się do:

• zmniejszenia śmiertelności i zachorowalności spowodowanej chorobami, którym można zapobiegać poprzez szczepienia
• zwiększenia równego dostępu do nowych i istniejących szczepionek dla wszystkich, niezależnie od wieku, tożsamości i położenia geograficznego
• wzmocnienia podstawowej opieki zdrowotnej, a tym samym przyczynienia się do osiągnięcia powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej i zrównoważonego rozwoju.

SP2 Zaangażowanie i popyt
Strategicznym priorytetem jest zapewnienie, aby przywódcy krajowi popierali programy szczepień i wykazywali swoje zaangażowanie w ich realizację, a także aby szczepienia były cenione i aktywnie poszukiwane przez wszystkich ludzi.

Kluczowe obszary zainteresowania w regionie
Utrzymanie i/lub zwiększenie świadomości i zaangażowania przywódców politycznych w zakresie szczepień.

• Zapewnienie, aby decydenci oraz przywódcy krajowi i regionalni pozostawali zaangażowani w sprawiedliwy i równy dostęp do szczepień w kraju
poprzez zapewnienie wsparcia legislacyjnego i finansowego dla krajowego programu szczepień.

Przygotowanie i zaangażowanie wszystkich pracowników służby zdrowia do działania na rzecz szczepień.

• Zapewnienie, aby wszyscy pracownicy służby zdrowia mieli kompleksową wiedzę na temat wartości szczepień oraz byli w stanie skutecznie informować o korzyściach płynących ze szczepień i odpowiadać na pytania i wątpliwości zgłaszane przez społeczeństwo.
• Zapewnienie pracownikom służby zdrowia jasnych materiałów informacyjnych z wiarygodnych źródeł na temat korzyści płynących z zapobiegania chorobom poprzez szczepienia.

Zwiększenie i utrzymanie świadomości oraz popytu na szczepienia we wszystkich społecznościach i w całym cyklu życia.

• Poprawa zrozumienia czynników sprzyjających, utrudniających i hamujących szczepienia poprzez prowadzenie badań formatywnych i/lub behawioralnych.
• Wykorzystanie wyników do dostosowania interwencji i sformułowania komunikatów mających na celu zwiększenie świadomości, wiedzy i zaufania społeczności do szczepionek.
• Poprawa komunikacji na temat szczepień, w tym udostępnienie materiałów informacyjnych pochodzących z wiarygodnych źródeł, oraz ustanowienie mechanizmów umożliwiających szybką i skuteczną reakcję na dezinformację dotyczącą szczepionek lub w przypadku zgłoszenia poważnych niepożądanych zdarzeń poszczepiennych (AEFI).

Przykładowe działania
• Zidentyfikowanie i wyłonienie „mistrzów” szczepień lub „bohaterów szczepień” oraz wzorców dobrych praktyk w celu promowania szczepień w ramach rządów krajowych i/lub społeczności.
• Zaangażowanie NITAG w generowanie popytu na szczepienia poprzez przekazywanie dostępnych dowodów i doradzanie w zakresie potrzeby i rodzaju badań jakościowych.
• Zapewnienie włączenia szczepień do programów nauczania szkół medycznych, paramedycznych, farmaceutycznych i pielęgniarskich oraz poprawa wiedzy społeczności na temat zdrowia poprzez włączenie szczepień do szkolnych programów nauczania dotyczących zdrowia.
• Zapewnienie optymalnych warunków pracy i stosowanie zachęt opartych na wynikach w celu motywowania pracowników służby zdrowia do promowania szczepień.
• Poszukiwanie i dostosowywanie innowacyjnych metod komunikacji i komunikatów, aby dotrzeć do społeczności, w tym komunikacji interpersonalnej podczas konsultacji dotyczących szczepień, wzajemnego uczenia się i dzielenia się informacjami, najlepszymi praktykami i narzędziami.
• Szkolenie pracowników służby zdrowia i rzeczników w zakresie umiejętności komunikacyjnych oraz zapewnienie skutecznej i płynnej interakcji z mediami i dziennikarzami.